16th Sept. '53. મહેં.
પ્રિય
હેમેન્દ્ર,
દોસ્ત!
મારાથી રીસાઈ તો નથી ગયો
ને? ખોટું લાગ્યું હશે કેમ? ના
ના એવું તો કાંઈ
નહિ હોય. હું જાણું
છું કે તું છોકરી
નથી કે તને ખોટું
લાગે, અને મારે મનાવવો
પડે. પત્રમાં વિલંબ થવાનું કારણ વર્ષનું છેલ્લું
અઠવાડીયું હોવાથી જરનલો સર્ટીફાઈડ કરાવવામાં, ફોર્મ ભરવામાં, એક્સ્ટ્રા પ્રેક્ટીકલોમાં અને વાંચવામાં ખૂબ
ટાઈમ જતો. અત્યારે પણ
રાતનો એક વાગ્યો છે
અને હું પણ સખત
થાકી ગયેલો છું છતાં આજે
તો દ્રઢ નિશ્ચય જ
કર્યો છે કે તને
કોઈ પણ પ્રકારે પત્ર
લખવો જ અને તે
પણ આજ રાતના જ
પુરો કરવો. જો બાકી રાખીશ
તો... કોણ જ્યારે કેટલા
અઠવાડીયે પાછો પૂરો થશે?
ભાઈ
પશુ બાબત તેં લખેલ
થોડી બાબતમાં જ હું સઘળી
હકીકતો સમજી ગયો હતો.
અને નોકરી માટે
પ્રયાસ
પણ મેં બે ત્રણ
જગ્યાએ કરી જોયા. તને
લાગ્યું કે હું ચોખ્ખી
ના નથી લખી શકતો
શરમાવ છું એટલે પત્રનો
ઉત્તર જલ્દી આપતો નથી પણ
તે માન્યતા તારી સાવ ખોટી
છે. શરમનો પ્રશ્ન જ ન હતો.
પુરી તપાસ કર્યા વગર
કાંઈ પણ ઉત્તર લખવો
એ મારે માટે મને
અણઘડતું લાગતું હતું એટલે જ્યાં
સુધી કાંઈ તપાસનો જવાબ
ન મળે તે પહેલાં
તને કેધ્ધી રીતે હું કાંઈ
લખી શકું? મીલમાં પણ તપાસ કરાવી
ત્યાંથી તો માણસો હમણાં
ઓછા કરવા માંડ્યાં છે.
બીજી ઓફીસમાં કે કોઈ ની
પેઢીમાં તો એવું કાંમ
ન હોય કે જે
પશુ ભાઈને ફાવે. જેવું કે નામુ લખવું,
ગરાકને માલ બતાવવો વગેરે.
પણ એક લાઇન છે
જો તેઓને ફાવે તો મારા
મત પ્રમાણે સારી ગણાય. પણ
તેને માટે પણ મારા
જેવો ઓછા બોલો અને
શરમાળ સ્વભાવ હોય તો નકામુ
ગણાય. તે છે અગરબત્તી


No comments:
Post a Comment