BOTADRA - 03/05/1950

To, Hemendra. C. Parikh

Suraj Para

Vadia

Sau... (partially torn)

 

જાલધર. તા- ૩-૫-૫૦.

પ્રિય ભાઈશ્રી હેમેન્દ્ર, આપની ટપાલ મને ગઢાલી મળેલ પરંતુ જવાબ આપી શકેલ નહિ તો ક્ષમા. હું હવે ત્યાં આવી શકું તો નહિ જ માટે ખેતીવાડીની માહિતી આપની પાસે હોય તે પાછળને સરનામે મોકલશો.

ભાઈ વિરૂ આવી ગયેલ હશે? તેમજ પત્ર લખવા ખાસ ભલામણ કરશો. હું બે ચાર રોજોમાં મુંબઈ પહોંચવાની ઈચ્છા રાખું છું. ભાડું (મારું) હજી નક્કી થયેલ નથી. આધિન વાત છે. આપ તો એ લાઈનના માટે ચોક્કસ હશો?

 

બજરીયાએ તો મારા રૂા દસ પેલા 'મોતીમીનર)' વખતે આપેલ તે રાખ્યાજ કેવો માણસ ધારવો? મોટા આદરોના પૂંછડાવ તો ? પત્ર ખુશી ખબરના લખતા રહેશો.

દા: ગુમતના પ્રતિ, હિંમત બોરહદ્રા, જય-રામ લેમીંગ્ટન રોડ, ટોપીવાલા લેન શારદા ભુવન, ત્રીજે માળે રૂમ નં. ૨૭. મુંબઈ ૭

 

૩૭૮ ૧

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

To, Hemendra C. Parikh

Suraj Para, Vadia

Saurashtra

Jalandhar, Date: 3-5-50 [May 3, 1950]

Dear Brother Hemendra,

Your postcard reached me at Gadhali, but I could not reply earlier, so please forgive me. I will certainly not be able to come there now, so if you have information regarding agriculture (Khetivadi), please send it to the address mentioned on the back.

Must brother Viru [Virendra] have returned? Do specifically urge him to write a letter. I hope to reach Mumbai in a couple of days. My fare/expenses have not been fixed yet; it is dependent on circumstances. You must be certain about that line of study, right?

Bajriya kept the ten rupees of mine that were given during that 'Moti Miner' incident—what kind of man should one consider him to be? Tail-enders of high pretensions? Do keep writing letters with good news.

— From: Himat Botadra