ચિ.
ભાઈશ્રી બટુક,
વિ.
અઠવાડિયા પહેલા તમારો પત્ર મળ્યો. વાંચી
વિગત જાણી. તમારા લગ્નના અને તેની વચ્ચેના
પ્રસંગો સાદાથી કે ઉમદા બાબતમાં
કરવાના... લગ્નના વિચાર આપવા ધારે છે
અને તે પૈકીના પૈસા
જે આ પ્રસંગો ઉમદા
ને ઘણાં મર્યાદામાં રહીને
સાધારણ સામાન્ય સ્થિતિના માણસને રીતે ઉત્તમ છે.
તે રીતે ઉમદા છે
તેમાં ખાસ અતિશયોક્તિ લાગે
તેવું કશું ન કરી
શકાય.
માણસના
જીવનમાં સમર્પણ લગ્નનો પ્રસંગ એક જ વખત
આવે છે. અને તે
પ્રસંગ માત્ર એક વ્યક્તિ કે
બે પક્ષને સ્પર્શતો નથી. ઉભય વ્યક્તિઓ
અને ઉભય પક્ષના સ્વજનોની
લાગણી અને ભાવના ના
વિષય બને છે. તેમાંય
પરણનારી બંને વ્યક્તિઓમાં આદર્શની
અભિલાષા ને ખાસ સ્પર્શે
છે અને તેમાંય પણ
વિશેષ પરણનાર કન્યાની માતાની અભિલાષાના મનોભાવ એટલા બધા મૂક
અને અબોધ હોય છે
કે તે અમારી ઉંમરના
વડીલો પણ પારખી શકતા
નથી. તો પછી પરણનાર
નવયુવાન કે નવયુવતીને તેના
હૃદયમાં ઊંડાણમાં છુપાયેલી અને મૃતપ્રાય થતી
અભિલાષાની મનોવેદનાનો તેનો કેપ સમજી
શકે? આ વિષયે ઘણાને
નિગૂઢ છે.
આજના
યુવાન મંડળમાં અને જનો સેવીને
લગ્નના પ્રસંગો સાદાથી કે ઉજવવાનો વિચાર
આપવા ધારે છે અને
ઉમદા છે. અને એના
માટે લાગે તે રીતે
લગ્નના પ્રસંગો ઉજવાઈ રહ્યા છે. ઈચ્છા કે
અનીચ્છાએ લાગે તે રીતે
લગ્નના પ્રસંગો સાજીન બનીને બની શકે તેટલા
સાદા માણસોની સ્થિતિ સંજોગોને સાજીન બનીને બની શકે તેટલા
સાદા ખર્ચ અને લગ્ન
પણ સાદી રીતે લગ્ન
પ્રસંગો ઉજવેલા હોય છે પરંતુ
તે હોંશ કે સ્વેચ્છાએ
રાજી ખુશીથી હોય તેમ નથી.
પણ તેમ કરવા માટે
તેમજ સ્થિતિ સંજોગો ફરજ પાડે છે.
અથવા માણસને પોતપોતાની સ્થિતિ સંજોગો ટૂંકા પાડે છે.
આજના
યુવાન વર્ગ સાદાઈથી લગ્ન
કરવાની મોટી મોટી વાતો
કરે છે પરંતુ અસાધારણ
કે એની બંધુ સાથે
પણ પ્રસંગ વખત રાખશે પરંતુ
પોતાના રોજબરોજના જીવનમાં (day to day life) જે પોતાના વિચારો,
વાણી અને રાખતા નથી...
રાખવા તૈયાર નથી. જે યુવાનનો
વિચાર, વાણી અને વર્તનમાં
માં સાદાઈ-સાદાઈનું તાદાત્મ્યપણું જોવાતું હોય તેવાને જ
(day to day)
૨
લગ્ન
પ્રસંગ વખતે અડંબર, ભપકો,
ઠાઠમાઠ અને ખર્ચ ન
રુચે, ન શોભે, અને
ન ઈચ્છા ઘટે. પરંતુ અત્યારે
તો યુવાનોની લગ્નની વિધિઓ કે પ્રીતિ ભોજન
સામે વક્રોક્તિ રોષ લખૂટી ઉઠે
છે. પરંતુ સત્કાર receptions અને રાત્રિયે અપાતી
પાર્ટીઓમાં કેટલાક બિન અંદાજી ખર્ચ
થાય છે. અને કરે
છે તેની સામે એનો
વાંધો હોતો નથી.
આવા
બધા ખ્યાલો સમજ વગરના હોય
છે. વ્યક્તિગત રુપિયાની પાછળ પોતે શાન
રાખવા કેટલું ખર્ચ અને પૈસાનો
વ્યય કરી રહેલા છે
તેનો તેને જરા સરખો
પણ ખ્યાલ આવતો નથી આ
કારણો માં અમે રહેનાર
કે અમે ચીસ પાડનાર
કોઈ નહિ. -
તમારા
સાસરા બહુ જ જ્ઞાની
શાળું અને સમજદાર છે
આપણ જેને ઈચ્છીશું તેમ
કરવા તત્પર રહેશે પરંતુ પ્રેમ અને પ્યારને, તથા
કુંમળ વિશે પણ ન
ભૂલાય. માત્ર ખાસ રીતે તમારા
સાસુ સાસરા ના મનને દુઃખ
ન થાય તે જોવા
અને વર્તવાનું નિર્ણય આપણું થઈ ગયું છે
અને તેમાંય આપણું સૌજન્ય પણું સમાયેલું છે.
તમારા લગ્ન પહેલામાં વહેલી
તકે આ આશા સાથે
આપણે લખવામાં કોઈ વાંધો નથી
છતાં આપને અગવડતા તો
થતી નથી. નહીં તો
અગવડતાનો વિચાર જુદા અગર જીજ્ઞાશાથી
(ન જે અગર અશાડ)
મા કરી આપવા જણાવ્યું
છે. આ બાબતમાં તેવો
વિચાર કરીને ખબર આપવા જણાવું
છે. છેલ્લા ત્રણ દિવસ થયા
તમારા સસરા અમદાવાદ બીમાર
પડી જવાનું અને તેમ કરો.
તમારા સારુ નથી તમારા
સારી સરભર મળે. ચિ.
ભાઈશ્રી છત્રબારે પાંચ દિવસ રાતની
ટ્રેનમાં અમદાવાદ જવું પડ્યું છે
તથા બી સાથો તમારા
માટે સાથી સો ન
થઈ જાણ્યે ત્યાંથી અંજનાબેન હરિ હરિ જ
કોઈ પણ અમદાવાદ ગયા
છે પરંતુ તથા સઇ ગઈકાલે
સવારનો પહોંચ્યા બાદ ડોક્ટરની તબીયત
સુધારા ઉપર રહી છે
અને રાતના પાંચ વાગ્યે ટેલીફોનથી
પોતાની તબીયત સારી હોવાની ખબર
આપેલ છે. મેં તન્વી
રા. રા. શા. ચુનીભાઈએ
બધી અનુકુળ લાઈનો એમની સાથે વાત
કીધેલી જયપાલ ત્યાંથી રાત્રે ૪ પછી (આઈ
રુ રુ) ટેલીફોન કરીને
તબીયતના ખબર પૂછી લેજો.
૩
અત્યારની
તારીખના મળગે આપની તબીયત
નરમ થઈ ગઈ હોઈ
જોઈશે. તમે થોડા દિવસ
આરામ લેવા ધારે દેશમાં
આવવા માટે અત્રે સાયંમ
રજીસ્ટ્રેશન કરાવી દેવું ઘટે.
બીજું:
અત્રે મનુભાઈને પણ છેલ્લા ચાર
દિવસ થયા વાંસામાં ગુમડું
થતાં નાની એવી ગરમી
નહીં ત્રણ દિવસ અસહ્ય
રહી ગઈ તાવ પણ
આવી ગયો હતો. પરંતુ
ગઈકાલે રાતનાં ગુમડું ફૂટતાં પીડા ઓછી થઈ
ગઈ છે. અને હવે
તાવ પણ ઉતરી ગયો
છે. અને હવે આશરો
પણ આપવો જોઈશે. તો
આપની તબીયત વિશે ચિંતા થાય
નહિ હું આપની કેસની
ખરાખરી જાણવામાં પાછો પડીશ નહિ
છું. તે સહર્ષ.
બીજું
સાંભળ્યું છે ચિ. મ.
કિશોરનો તાર/પત્ર પણ
છે તથા તે F.Y.Sc. માં
પાસ થઈ ગયો છે.
તેમજ જણાવે છે એનો N.C.C. ના
કેમ્પ તા. ૧૧/૬
ના પૂરો થાય છે
ને દિવસે સાંજના રવાના થઈને ભાવનગર માસિક
પેન્શન અને તે રીતે
ચડીયા આવશે અત્રે થઈ
૨-૩ રે આવશે
તે સહર્ષ. અમે રાહ ઈચ્છા
છે. બીજા જલ્દી મળવાના
છે.
ચિ.
ભાનુભાઈ અમદાવાદ તબીયતમાં પહોંચતા ડોક્ટર સાહેબને ચિ. શં. વિમળાને
બતાવતા તથા X-ray photo લેવડાવતાં તપાસતાં રાત્રે આણંદ ગયા છે
અને હવે આણંદમાં જ
એશ એષ પામ્યું છે.
ચિ.
ડો. રમણીકભાઈનું તા. ૩૧/૫
ના લાઇનના દિવસે જવાનું નક્કી થતાં દેશમાં સર્વે
આનંદમાં આવેલા હતા. અત્રે પણ
તા. ૧/૬ નો
આવેલો સને રા. રા.
શા. ચુનીભાઈ સંઘવીનો ખૂબ આભાર થયો.
આપને ત્યાં તા. ૧૧ મીના
બપોરનાં જમીને બપોરનાં વહેલાં આણંદ જવા રવાના
થયેલ છે તેઓને અત્રે
પત્રાંક પાઠવશો.
લી.
બાબુભાઈ ના રામસ્મરણ.
Dear Brother Batuk,
Greetings. Received your letter a week ago. Read it and noted the details. Regarding holding your wedding and the ceremonies in between in a simple or noble manner... giving thoughts on marriage is intended, and spending money in a way where these occasions are conducted nobly and strictly within limits is excellent for a person of ordinary, average means. It is noble in that sense; nothing should be done that feels overly exaggerated.
In a person's life, the occasion of marriage and dedication comes only once. And that occasion does not touch merely one individual or two sides. It becomes a matter of emotions and feelings for both individuals and the loved ones on both sides. Even in that, it especially touches the ideals and aspirations of the two people getting married, and even more so, the feelings and desires of the bride's mother are so silent and unexpressed that even elders of our age cannot discern them. Then how can a young man or young woman getting married understand the anguish of that desire hidden deep in her heart and dying away? This subject is deeply profound to many.
Among today's young group, those who nurture good values intend to give thoughts on celebrating wedding occasions with simplicity, which is noble. And wedding occasions are being celebrated in ways that feel right to them. Willing or unwilling, wedding occasions are made as simple as possible according to people's circumstances and situations, spending as simply as possible, and weddings are celebrated in a simple manner—yet this is not out of enthusiasm, free choice, or gladness. Rather, circumstances force them to do so, or individuals find their respective circumstances constraining them.
Today's youth talk big about getting married with simplicity, but during special occasions or even with their siblings, they do not... are not ready to keep simplicity in their day-to-day life—their thoughts, speech, and actions. Only for those youth in whom the harmony of simplicity is actually seen in day-to-day life...
[Page 2]
...does ostentation, glamour, grandeur, and heavy expenditure during a wedding feel unappealing, unbefitting, and undesirable. But nowadays, youth express sarcasm and anger against wedding rituals or love feasts (receptions), yet when it comes to receptions and late-night parties, they incur uncontrolled expenses without any objection.
All such ideas lack depth and understanding. They do not have the slightest realization of how much money and waste they themselves are incurring individually just to maintain prestige. For these reasons, none of us are here to complain or cry out.
Your father-in-law is very wise, noble, and understanding; he will be ready to do whatever we desire. However, affection, love, and delicate feelings should not be forgotten. The decision has been made for us to act specifically in a way that does not cause pain to the minds of your mother-in-law and father-in-law, and our courtesy is embedded in that. There is no objection to writing to them with the hope of holding your wedding at the earliest, provided it does not cause you inconvenience. Otherwise, considering the inconvenience, it was suggested to hold it under different thoughts or curiosity (in the month of Jeth or Ashadh). I inform you to think over this matter and let us know.
For the past three days, your father-in-law fell ill in Ahmedabad—do what is best for that. It is not good for you, so make sure proper care is available. Chi. Brother Chhatrabar had to go to Ahmedabad by the night train five days ago, and along with him, Anjanabahen went to Ahmedabad. After arriving yesterday morning, the Doctor's health is improving, and at five o'clock at night, he gave news via telephone that his health is good. I spoke with Ra. Ra. Sha. Chunibhai on all available lines; call there after 4 at night to inquire about his health over the telephone.
[Page 3]
By this date's morning, your health must have become delicate/soft. If you intend to take a few days of rest and come to the native village, you should get your registration done here in the evening.
Secondly: Here, Manubhai also developed a boil on his back for the last four days; there was unbearable heat and fever for three days. But yesterday night, as the boil burst, the pain reduced, and the fever has also subsided. Now care will need to be provided. So do not worry about your health; I will not lag behind in knowing the exact status of your case. Gladly so.
Secondly, heard that there is a telegram/letter from Chi. M. Kishore; he has passed F.Y.Sc. He also states that his N.C.C. camp finishes on 11/6; he will leave that evening for Bhavnagar for his monthly pension and will arrive here via that route for 2–3 days, which is delightful. We await him. Others are meeting soon.
Chi. Bhanubhai, upon reaching Ahmedabad, showed Doctor Saheb to Chi. Sha. Vimla, got an X-ray photo taken, got examined, and went to Anand at night; now he has obtained rest in Anand itself.
Chi. Dr. Ramnikbhai's departure was fixed for 31/5, bringing joy to everyone in the native village. Great thanks to Ra. Ra. Sha. Chunibhai Sanghvi for the news received on 1/6. After having lunch at your place on the 11th, he left early afternoon for Anand; do send him a letter there.
Yours with memory of Ram (Regards),
Babubhai
No comments:
Post a Comment