હેમેન્દ્ર
મણીલાલ પારેખ
૧૩૧,
સ્કવેર હોસ્ટેલ
વલ્લભ
વિદ્યાનગર
આણંદ
ANAND
(GUJRAT)
૨૦૩/૧ હેરીશન રોડ,
જય બ્રધર્સ કલકત્તા .૭. તા ૧
૩.૧૨.૫૧
પ્રિય
ભાઈ હેમેન્દ્ર
તારું
વડીયાથી લખેલ પોસ્ટકાર્ડ મળી
ગયેલું એ પછી કંઈ
કામકાજના અંગે અને થોડીક
આળસના હીસાબે જવાબ નહોતી આપી
શકી.
રબ્બરના
ટેબલ ક્લોથ વિષેના તમારા બધાના અભિપ્રાય મળ્યા પ્લાસ્ટીકનો થઈ શકે પણ
વેપારી દ્રષ્ટીએ એ ઘણોજ મોંઘો
પડે. આપણા સમાજને સસ્તુ
તે છતાં સારું જોઈએ
છીએ. ટકાઉ કરતા પણ
સુંદરતા ને વધારે મહત્વ
મળે છે. અને આપણે
તો પ્રજાને જે જાતનું જોઈએ
તેજ
આપવું
જોઈએ. બીજું પ્લા.માં એ
મુશ્કેલ છે કે તેમાં
કોઈ પણ રીતે છાપ
ઉઠતી નથી. કારબનથી કે
રંગથી તને બીજો કોઈ
ખ્યાલ આવે એમ હોયતો
લખજે. અને કાપવામાં પણ
ઘણી મુશ્કેલી પડે છે. નમુના
તરીકે તો ઘરમાં એક
કરીને રાખેલ છે, ટે. તથા
થેલી.
બીજું
શું નવીન છે. ભણવાનું
કેમ ચાલે છે? તબીયત
તો સારી છે ને?
કવિએ ક્યાં સુધી પ્રગતિ કરી?
પત્ર લખજે. ભાનુબેન તો લગ્નમાં ગયા
હશે એટલે આવે ત્યારે
યાદ આપજે.
ચંદાના
સ્મરણ
Hemendra Manilal Parekh
131, Square Hostel
Vallabh Vidyanagar
Anand
ANAND
(GUJRAT)
203/1 Harrison Road, Jay Brothers Calcutta-7. Date: 13.12.51 [December 13, 1951]
Dear Brother Hemendra,
Received your postcard written from Vadia; after that, due to some work and a bit of laziness, I couldn't reply.
Received everyone's feedback regarding the rubber tablecloth. It can be made in plastic, but from a commercial perspective, it turns out to be very expensive. Our society wants something cheap yet good. Beauty is given more importance than durability. And we ought to give the public exactly what they desire.
Another difficulty with plastic is that the print/pattern does not come out properly in any way—neither with carbon nor with color. If you get any other ideas, do write. Also, cutting it poses a lot of difficulty. As a sample, one table cover and a bag have been made and kept at home.
What other news is there? How are your studies going? Is your health good? How far has the poet progressed? Do write a letter. Bhanubahen must have gone to the wedding, so give her my regards when she returns.
— Remembrances from Chanda
No comments:
Post a Comment